Međunarodna nagrada “Kolja Mićević” pripala Veri Horvat

Međunarodna nagrada za prevođenje poezije “Kolja Mićević”, za prošlu 2025. godinu, dodijeljena je Veri Horvat, za višedecenijsku posvećenost prevođenju poezije najeminentnijih ruskih, slovenskih, ali i svjetskih pjesnika.

Ovo je saopštilo Udruženje književnika Republike Srpske (UK RS) čiji je žiri radio u sastavu: Ranko Risojević, predsjednik; te Zoran Kostić i Predrag Bjelošević, članovi.

Njihova odluka bila je jednoglsna.

Prethodno, žiri je, iz pristiglih prijava na konkurs, izdvojio u najuži izbor pet prijedloga za prevodioce.

“U pitanju su: Vera Horvat, predlagač izdavač ‘Arka’ Smederevo, za životno djelo (dostavljene 23 knjige prevoda sa ruskog, engleskog, bugarskog, ukrajinskog i rumunskog jezika); Olga Lalić Krovicka, predlagač ‘Kulturistok’, Udurženje književika Negotinske i Timočke Krajine, prevod poezije Vojislava Karanovića na poljski jezik; Svetislav Travica, prijava autora, prevod sa ruskog na srpski jezik, izabranih pjesama Ane Ahmatove, ‘U svoj grob ja neću leći’ Presing, Mladenovac; Novica Petrović, Izdavač i predlagač ‘Treći trg’, Beograd, knjige prevoda pozije: Ive Andrića (Pjesme objavljene za piščeva života) i Borislava Radovića, (Fort-two Selected Poems) na engleski jezik, dvojezično; Mirjana Andrić, prijava autora, prevod knjige izabranih pjesama Luis Bravo ‘Brzo drvo’, sa portugalskog jezika, dvojezično, izdavač SKC, Kragujevac”, saopšteno je iz UK RS.

Odluku, kako je rekao žiri UK RS, da pjesnikinji i prevoditeljki Veri Horvat dodjeli nagradu sa imenom Kolje Mićevića, potvrđuju i dosadašnje najviše nagrade i priznanja za prevodilački rad dodijeljene joj u periodu od 2000. godine do danas, kako na domaćoj, srpskoj prevodilačkoj sceni, tako i na međunarodnoj.

“Prevodilački opus Vere Horvat, započet u drugoj polovini dvadesetog vijeka, impresivan je, prije svega u domenu prevoda vodećih savremenih ruskih pjesnika s kraja dvadesetog i početka dvadeset prvog vijeka. Iz njenog prevodilačkog i pjesničkog pera, često po prvi put na srpski jezik, prevedene su pjesničke knjige: Vladimira Buriča, Aleksandra Kušnera, Viktora Sosnore, Vjačeslava Kuprijanova, Aleksandra Šorohova, Maksima Zamševa, Sergeja Glovjuka, Elene Isajeve i drugih”, navedeno je u obrazloženju žirija UK RS.

Među značajne prevodilačke poduhvate, stoji dalje u obrazloženju, smatra se prevod poezije ruskih pjesnika uvrštenih u Antologiju ruske poezije, Aleksandra Petrova, objavljene u Zavodu za udžbenike, Beograd, 2012. (prevod više od 3000 stihova različitih autora).

“Za prevod knjige pjesama ‘Povratak moru’ Viktora Sosnore, jednog od najistaknutijih savremenih ruskih pjesnika s kraja dvadesetog vijeka, Veri Horvat je dodijeljeno najznačajnije prevodilačko priznanje ‘Miloš Đurić’ Udruženja književnih prevodilaca Srbije, 2000. godine. U ime tadašnjeg uglednog žirija, predsjednik, prof. dr Miodrag Sibinović, citirajući velikog pjesnika, zapisao je: ‘…Unutrašnje zadatke, koje rešava sam umetnik, može da oceni samo on i još dva-tri profesionalca. Zbog toga je pravi čitalac talenat, ravan talentu pisca’, napisao je pesnik Viktor Sosnora. Ispostavilo se da je Vera Horvat upravo jedan od takvih čitalaca'”, kaže žiri UK RS.

Na sreću srpske kulture, podsjećaju oni, taj čitalac je bio i prevodilac koji je u stanju da, osim čitalačkih, sa impresivnim uspehom rješava i prevodilačke probleme – iz čega je rođena srpska Sosnorina knjiga “Povratak moru“ kao jedno od vrhunskih djela savremene srpske prevodne književnosti.

“Govreći o prevodima Vere Horvat ruskih narodnih bajki (Ruske narodne biljine i Slovo o pohodu Igorovom), dr Nina Viktorovna Popova, književnik i publicista, sekretar Saveza Pisaca Rusije piše: ‘I još jednu zadivljujuću darovitost imaju njeni prevodi – u njima se prepliću srpski i drevni ruski folklor, koji su bliski, ali ipak imaju različite lingvističke izvore”, ističe žiri UK RS.

Kako se dodaje u obrazloženju, u tom slivanju prevodi daju novu energiju, plastičnost, zvukopis, čak i taktilnost, i postaju jedinstven epski, neobično milozvučan slikovit jezik.

“Od svih mogućih prevodilačkih opcija Vera Horvat pedantno bira one najprihvatljivije, najsrodnije originalu, koje virtuozno usađuje u tkivo celokupnog narativa… Pri tom sa očuvanom istinitošću, čistotom i lepotom svog primarnog jezičkog principa. Kao da je zrno pohranjeno vremenom u zemlju izniklo u novi svet i greje se pod suncem drugog vremena”, skreće pažnju žiri UK RS, na zapis koji je ostavila Nina Viktorovna Popova.

Članovi žirija UK RS konstatuju da jezik književnosti ima dva lica.

“Jedno je jezik na kome je djelo napisano, a drugo univerzalni jezik kojim djelo odiše i istovjetno govori na ma koji jezik bilo prevedeno. U zapažanju tog univerzalnog jezika književnih djela, nezamjenljivu ulogu imaju prevodioci. Skloni smo da podržimo mišljenje da je prevođenje proznih djela nešto lakše da bismo istakli složenost prevođenja poezije. Jer se samo u jednoj pjesmi mogu naći istorijski konteksti, arhetipski znakovi, slojevi koji jedva primjetno povezuju prošlost, sadašnjost i budućnost, a koje svaki prevodilac mora da otkrije i da ih na pravi način prenese u drugi jezik”, poručuje stručni žiri UK RS, prenose Nezavisne.

Kada se sve to ponovi u nizu pjesama koje čine neku pjesničku cjelinu ili neki antologijski izbor, navedeno je u nastavku, može se pretpostaviti koliko je prevođenje poezije složeno i kakvo se sve umijeće od prevodioca traži.