Ljiljana Zelen Karadžić - Najglasniji BRANILAC SUPRUGA kroz sve godine

Žena koja je stajala uz porodicu i kroz najteže trenutke

Rođena 27. novembra 1945. godine u Sarajevu, Ljiljana Zelen pripadala je uglednoj sarajevskoj srpskoj porodici. Završila je Medicinski fakultet u rodnom gradu i specijalizovala neuropsihijatriju (psihijatriju), struku koju je dijelila sa suprugom Radovanom. U braku sa njim, sklopljenom još u studentskim danima, imala je dvoje djece – kćerku Sonju i sina Aleksandra (Sašu).

Tokom 90-ih, u vrijeme rata u Bosni i Hercegovini, postala je jedna od najprepoznatljivijih figura porodice Karadžić. Od 1993. do 2002. godine obavljala je funkciju predsjednice Crvenog krsta Republike Srpske. Nakon što je Radovan Karadžić 1996. godine, pod pritiskom Dejtonskog sporazuma i međunarodne zajednice, povukao iz javnog života i otišao u ilegalu, Ljiljana Zelen Karadžić ostala je u javnosti kao njegov najglasniji branilac.

U brojnim intervjuima i izjavama opisivala ga je kao žrtvu političkog progona i pritiska Zapada, a sebe i porodicu kao one koji trpe posljedice tog progona. Godinama je živjela pod sankcijama Sjedinjenih Američkih Država (OFAC lista), zajedno sa djecom, što je dodatno otežavalo egzistenciju porodice.

Najupečatljiviji trenutak njene javne pojave dogodio se 28. jula 2005. godine, kada je u emotivnom obraćanju preko regionalnih televizija, vidno potresena i sa suzama u očima, javno pozvala supruga da se preda Haškom tribunalu. Rekla je da je morala izabrati između lojalnosti mužu i zaštite djece i unučadi, te da porodica živi u “stalnoj atmosferi brige, bola i patnje”.

Taj apel mnogi su tada protumačili kao znak da je i u najužoj porodici počeo da raste pritisak zbog dugogodišnjeg bjekastva prvog predsjednika Srpske.

Nakon hapšenja Radovana Karadžića u Beogradu 2008. godine, Ljiljana se povukla iz javnosti. Posljednjih godina rijetko se pojavljivala u javnosti – tek povremeno preko porodičnih fotografija koje je dijelila kćerka Sonja, najčešće povodom rođendana ili porodičnih trenutaka.