Banjalučko naselje STRAHA: Napadi sjekirom, brutalno ubistvo, vezivanje za banderu, raketni bacač u kontejneru, šta je sljedeće?

Banjalučko naselje Lauš proteklih dana ne silazi sa naslovnica crne hronike.

Smrt djeteta od godinu i po, vezivanje maloljetnika za banderu, a zatim i jutrošnja eksplozija u kamionu “Čistoće” aktivirana nakon ubacivanja raketnog bacača “zolje” i to sve u samo par dana?!

Da li je banjalučko naselje Lauš zaista „problematično naselje“ ili je riječ o dubljem društvenom problemu koji se ovdje samo jasnije vidi nego drugdje.

Istovremeno, da li zaista vrijedi ona stara, gradska priča, da je sve navedeno “normalno za Lauš”.

Najnoviji incidenti nisu samo izolovani slučajevi, kako se često pokušava predstaviti.

Naprotiv, oni djeluju kao nastavak niza događaja koji Lauš već godinama drže na lošem glasu od nasilja na ulici, preko bizarnih ispada, pa sve do zločina koji su šokirali cijelu regiju.

Posebno uznemirava činjenica da su u posljednjim slučajevima akteri, odnosno žrtve maloljetnici.

Vezivanje djeteta za banderu nije samo čin nasilja, već ozbiljan društveni alarm koji govori o potpunom gubitku granica, iako je za sve kako se ispostavilo bio odgovoran otac. Takve scene više ne pripadaju filmovima ili crnim hronikama iz dalekih gradova, one se dešavaju ovdje, pred očima komšija.

Samo tri dana kasnije, nova doza straha zolja završava u kontejneru.

Aktivirana je nakon što je otpad ubačen u kamion “Čistoće” i mogla je imati nesagledive posljedice.

Radnici komunalnog preduzeća, prolaznici, djeca, svi su mogli biti žrtve. Ovoga puta, sve se završilo na sreći. Ali pitanje je do kada će trajati ta sreća?

Oni koji duže pamte podsjetiće da ovo nije prvi put da banjalučko naselje Lauš puni crnu hroniku.

Napad sjekirom na ulici, brutalno ubistvo Save Čolića koje je ostavilo trag u kolektivnom sjećanju, kao i niz manjih, ali ništa manje uznemirujućih incidenata, sve to stvara sliku naselja koje kao da povremeno izmakne kontroli.

Samo na Laušu su pretučeni penzioneri od strane policije, uz izgovor da su oni prvi napali. Dovoljno je samo pogledati fotografiju “napadača” pa shvatiti o čemu se radilo. Dakle, samo na Laušu imamo opasne djedove koji napadaju policiju.

Ipak, najveći problem možda nije ni u samim incidentima, već u obrascu koji se ponavlja, a to su kratkotrajna pažnja javnosti, nekoliko dana zgražavanja, a zatim tišina. Do sljedećeg događaja.

Nedostatak kontrole, slaba reakcija sistema, ali i sve veća tolerancija na nasilje stvaraju ambijent u kojem granice polako nestaju.

Banjalučko naselje Lauš danas nije samo naselje sa problemima on je ogledalo društva koje reaguje tek kada opasnost pokuca na vrata. Vezano dijete i eksplozija u kamionu “Čistoće” nisu izolovani incidenti, već upozorenja.

Hoćemo li ih shvatiti ozbiljno ili čekati da sreća, koja je ovaj put spasila živote, sljedeći put zakaže?